Nieuwe borgmoeren voor de spanners van het klavier

We hebben afgelopen zomer nieuwe spanners gemaakt voor het klavier. We hadden borgmoertjes gemaakt maar die waren niet goed. Kortom weer een tijdje aan de draaibank gestaan en 30 nieuwe messing moertjes gedraaid. Met linkse draad en gekarteld, zodat je ze met hand kan bedienen.
Iedere keer, voordat je op het carillon kan spelen, moet je de toetsen afstellen en met de borgmoertjes zorg je ervoor dat de afstelling niet verloopt tijdens het spelen.

Oud lood gevraagd

We gaan het buiten gebruik gestelde Eijsbouts torenuurwerk weer opstellen in de toren. Het moet ook weer werkend te zien zijn. Daarvoor hebben we alleen nog ongeveer 80 kilo lood nodig om het aandrijfgewicht te maken. Zijn ze bij u bezig met het weghalen van een schoorsteen o.i.d. hou dan het oude lood achter en bel of mail ons even. Dan komen we het ophalen. Alvast dank.

Bel 0595 552127, e-mail lood@carillonmiddelstum.nl of laat hieronder een reactie achter.

Het eerste lood is binnen!

Bevrijding Middelstum

Het is nu 75 jaar geleden dat de eerste delen van Nederland bevrijd werden. In Middelstum kwamen de geällieerden pas op 19 april 1945. We gaan dit vieren met een extra concert op 19 april 2020.
Vanochtend ging ik brood halen bij de supermarkt, het sociaal middelpunt van Middelstum. In gesprek over het carillon en open monumentendag met een ouder echtpaar. Meneer declameerde spontaan onderstaand gedicht van Ida Gerhardt, staand tussen de supermarktkarretjes.

Het carillon

Ik zag de mensen in de straten,
hun armoe en hun grauw gezicht, –
toen streek er over de gelaten
een luisteren, een vleug van licht.

Want boven in de klokkentoren
na ’t donker-bronzen urenslaan
ving, over heel de stad te horen,
de beiaardier te spelen aan.

Valerius : – een statig zingen
waarin de zware klok bewoog,
doorstrooid van lichter sprankelingen,
‘Wij slaan het oog tot U omhoog.’

En één tussen de naamloos velen,
gedrongen aan de huizenkant
stond ik te luistr’ren naar dit spelen
dat zong van mijn geschonden land.

Dit sprakeloze samenkomen
en Hollands licht over de stad –
Nooit heb ik wat ons werd ontnomen
zo bitter, bitter liefgehad.

Oorlogsjaar 1941

Met dank aan: https://www.gedichten.nl/

Het dorp loopt uit als de klokken na de oorlog teruggebracht worden.

Uurwerkkast bijna af

Hier en daar nog wat schaven om de deuren soepel te laten sluiten

Maandagochtend zijn we verder gegaan met de kast. De deuren afgehangen met elk twee scharnieren en het glas geplaatst. Nog een paar dingetjes afwerken dan kan de elektra erin. We zetten er, net als bij de speeltrommel, LED spotjes en een LED balk in. Deze schakelen gelijk met de andere kast. Het opwindmechaniek van het uurwerk heeft krachtstroom nodig. Volgende week verder.

Vrijwel klaar.

Verder met de uurwerkkast

Gisteren zijn we verder gegaan met het bouwen van de kast voor het Eijsboutsuurwerk. De kast bestaat grotendeels uit een kozijn met twee deuren. Het uurwerk komt in de kast op twee waterpas gestelde balkjes te staan. We gaan er nog led verlichting in aanbrengen. Volgende week verder.

Hier zijn we bezig met waterpas stellen van de basisbalkjes