Het bekende winterconcert uit Vivaldi’s Vier Jaargetijden roept beelden op van gure kou, krakend ijs en gierende wind, afgewisseld met de warmte van een knapperend haardvuur. Ook andere barokcomponisten schreven muziek waarvan je flink gaat klappertanden. Dat geldt in het bijzonder voor de Franse componist Jean-Baptiste Lully. In zijn opera over de godin Isis uit de Egyptische mythologie verklankt Lully de kou van de winter met trillende stemmen en een windmachine, een houten cilinder die langs zeildoek draait. In de liederencyclus Winterreise van Franz Schubert op teksten van de dichter Wilhelm Müller, een leeftijdgenoot van de componist, loopt een jonge man door een winters landschap. Alles in die koude, starre wereld drukt zijn treurigheid uit, want hij is afgewezen door zijn geliefde. Ook Russische componisten zoals Prokofiev of Franse zoals Debussy weten de sfeer van een troika over de witte steppe of het dwarrelen van de sneeuw prachtig te verklanken. Beiaardier Henk Veldman vervolgt met zwierige walsen, waarop het lekker schaatsen is, en winterse popmuziek waarbij de song ‘Winter in America’ nu wel heel toepasselijk is, gezien de gure wind die daar politiek nu waait. De bespeling eindigt met wat oubollige, nuchtere muziek van Nederlandse bodem, maar wel lekker met een kop warme chocolademelk erbij.
Het Hemonycarillon in Middelstum op een zonnige dag
